(untitled) (ЕтноАнтропоЗум, 2014)
Мојот интерес тука е насочен кон етничките Македонци, особено младите, кои тврдат дека не се интересираат дали аплицирањето за бугарски пасош е идеолошки соодветно или не, туку укажуваат на практичните и економските бенефиции што ги нудат бугарските пасоши за своите носители: слобода да се патува без виза во рамките на ЕУ и пристап до поголем број избори во нивниот живот. Случајот на Македонија ни помага да гледаме на документите за идентификација како на предмети што не утврдуваат националност ниту се неизбежни гаранции за припаѓање на (бугарската) нација-држава, и ги сфаќаат државните документациски рутини како рутини што не секогаш произведуваат детерминирани идентитети и граѓани како субјекти.