ОБЕДИНУВАЧКАТА МОЌ НА ЛОГОСОТ: Кон животот и делото на проф. д-р Виолета Панзова (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2020)
Веројатно секоја личност што имала можност да ја почувствува нај-благородната страна од процесот на образованието, неговото обликувачкои поттикнувачко влијание во процутот на човечките потенцијали на инди-видуата, е способна, макар и интуитивно, да го долови длабинското, фи-лозофско значење на поимот учител, според кое тој не означува единстве-но професионална, туку првенствено духовна категорија. Имено, учителоте оној што, низ зборови и низ дела, ни ја открива вистинската смисла набескрајниот процес на учењето, сфатено како процес на саморазвој и са-моактуализација, како осознавање на неповторливиот онтолошки „дар насебството“ и негово негување кон постигнувањето на оптималната формаза која е способно. Тоа е процес втемелен врз стекнување знаења од разли-чен вид, но секогаш инспириран од етичкиот стремеж кон доброто, и на-сочен кон воспоставувањето на деликатната рамнотежа меѓу сопствената итуѓата перспектива.