(untitled) (Journal of Contemporary Philology, 2024)
Во статијата се анализираат концептите за јазиците аусбау и абстанд, како и нивната примена во македонскиот јазик. Аргументите посочуваат дека македонскиот јазик може да биде третиран и како јазик аусбау како јазик абстанд. Истовремено, статијата го разгледува правниот контекст, поконкретно уставното право и ги посочува петте причини за вметнување на јазикот во Уставот на Република Северна Македонија (национален идентитет, доминација на јазикот, заштита на јазикот, консолидирање на сувереноста на јазикот во меѓународната сфера и во надворешната политика), коишто се во корелација токму со овие социолингвистички концепти. Во статијата се заклучува дека е можно да се откријат одредени причини за вметнување на македонскиот јазик како нормиран стандарден јазик во уставното право, според тоа дали македонскиот јазик се толкува како јазик аусбау или како јазик абстанд. Во статијата е направена класификација на овие пет причини за уставна регулација, согласно со овие два концепта.