ИНСТА-ДЕВОЈЧИНСТВО: СЕЛФИJАТА КАКО АВТОПЕРФОРМАТИВНИ ОДГОВОРИ НА СЕКСИЗМОТ И НА МИЗОГИНИЈАТ (Journal of Contemporary Philology, 2022)
Во овој есеј ги разгледувам афективните естетски димензии на феминистичките уметнички проекти што критички се осврнуваат на тропата на Инста-девојка во обид да отворат прашања за културната конструкција на „девојчинството“ на социјалните медиуми и во „вистинскиот живот“. Со помош на две студии на случај –Dear Catcallers на Ноа Џансма и Excellences & Perfections на Амалија Улман, ќе ја разгледам продукцијата и консумацијата на одреден вид Инста-девојка, која ѝ е привлечна на публиката преку начини на фетишизација и абјектизација. Делото на Џансма се состои од селфија што ги има направено со мажи што ѝ свиркале на улица. Документаристичкиот карактер ја поддржува целта на нејзиниот проект да ја сними природата, опсегот и фреквентноста на свиркањето што го доживеала. Од друга страна, Excellences & Perfections на Амалија Улман го критикува градењето, пуштањето во оптек и консумацијата на тропата на Инста-девојка, постфеминистичка, доцнокапиталистичка фигура што се карактеризира со преголемо споделување интимни детали за нејзиниот секојдневен живот. Автоперформативните одговори на двете уметнички на сексистичките и мизогините тропи во социјалните медими ја поттикнуваат публиката да ги преиспита доцнокапиталистичките и неолибералните конструкции на „девојчинство“.
Keywords: Инста-девојка; #MeToo пишување за животот; афект; Ноа Џансма; Амалија Улман