КЛОНОВИИТЕ СЕ ЛУЃЕ: ЕЛЕМЕНТИТЕ НА ДИСТОПИЈА ВО РОМАНОТ „НИКОГАШ НЕ МЕ НАПУШТАЈ‘‘ ОД КАЗУО ИШИГУРО (Journal of Contemporary Philology, 2019)
Овој  труд  ги  истражува  и  се  обидува  да  ги  идентификува  и  да  ги  истакне дистописките аспекти на романот „Никогаш не ме напуштај” од Казуо Ишигуро во контекст на идентитетот, сеќавањето и недостигот од отпор. Претходните истражувања на ова дело сезанимаваат со различни прашања, како што се: како сеќавањата на нараторката се поврзани со нејзиниот идентитет, зошто клоновите не  се  спротивставуваат  на  ситуацијата  во  која  се  наоѓаат,  дали  крајот  дава оптимистички поглед за светот? Но утописките елементи на„Никогаш не ме напуштај“се малку истражувани. Овде, целта е да се стави романот на Ишигуро во контекст на утописката традиција, бидејќи таквиот пристап ќе овозможи нови гледишта на споменатите прашања. Истражувањето ќе покаже на каков начин дистописките  елементи  во  романот  можат  да  помогнат  за  разбирање  на природата на клоновите, нивниот идентитет и сеќавања
Keywords: дистопија; Ишигуро; клонови; отпор; технологија