ПОСЕСИВНОСТА И ВОЛИТИВНОСТА ВО РАЗВОЈОТ НА МОДАЛНИТЕ ЗНАЧЕЊА: СТУДИЈА НА СЛУЧАЈ ОД СИЦИЛИЈАНСКИОТ ДИЈАЛЕКТ (Journal of Contemporary Philology, 2019)
Во оваа статија ги анализирамедвете модални конструкции во сицилијанскиот дијалект што се однесуваат на конструкциите vuliri (сака)+ инфинитив и aviria (мора) + инфинитив. Тие се користат за да се искажат неепистемски и епистемски  модални  вредности,  како  и  идност.  Врз  основа на премисите  на когнитивната граматика на Лангакер, ќе ја опишеме семантичката мрежа што е поврзана со секоја од овие модални конструкции, како и нивното семантичко совпаѓање. Покрај тоа, ги опишуваме начините на кои модалните вредности комуницираат со временско-аспектуалната инфлексија. Нашата анализа покажува дека епистемските вредности на vuliriсе прилично периферни, додека aviria покажува висок степен на полисемија, како во неепистемската така и во поапстрактната епистемска област. Поместувањата  од  неепистемското  кон епистемското зависат од контекстуалните координати: во основа, од дејственоста на глаголот, од агентивноста натраекторот (субјектот фокус) и од интенционалноста,  која  се  покажа  како  клучна  во  анализираните  процеси.  Во целина, aviria изразува  повисок  степен  на  граматикализација  во  однос  на vuliri: додека vuliri ја одржува својата „вербалност“, се чини дека aviria е стабилно средство за модално изразување, заемодејствувајќи на покомплексен начин со другите контекстуални координати.
Keywords: сицилијански модални глаголи; когнитивна граматика; субјектификација; модалност; идност