ТЕКСТОВИ ИЛИ ПАРАТЕКСТОВИ: ЗА ЛИМИНАЛНОСТА НА ЈУЖНОСЛОВЕНСКИТЕ ЗАПИСИ ОД РАНОМОДЕРНИОТ ПЕРИОД (Journal of Contemporary Philology, 2020)
Во последниве неколку децении маргините на старите ракописи и старопечатени книги станаа исто толку актуелни за проучување колку и основните текстови што тие ги опкружуваат. Во таа насока, терминот паратекст започна редовно да се сретнува во научните дебати за предмодерниoт вербален или сликовен материјал кој се наоѓа по белините од книгите. Една од главните претпоставки на теориската рамка на Жерар Женет е дека паратекстовите –„недефинираната зона“ околу основниот текст, која посредува меѓу текстот, авторот и читателот – можат да помогнат во разбирањето на текстот. Оваа статија го отвора прашањето дали Женетовата дихотомија текст – паратекст е корисна кога се обидуваме да ги концептуализираме јужнословенските маргинални записи со летописен карактер. Земајќи ја за пример белешката што ја документира појавата на епидемија на чума во селото Зрзе во 1538 година, статијата има цел да покаже дека, доколку овие маргиналии се разгледуваат низ помалку дихотомни перспективи, се отвора повеќе простор за толкување на различните функции што овие енигматични фрагменти ги имале за имагинацијата на јужните Словени во раномодерниот период.
Keywords: раномодерни паратекстови; чума; црковнословенски записи; Зрзевско четвороевангелие; клетви