(untitled) (Филолошки студии, 2019)
Македонскиот и турскиот јазик имаат специфични граматички карактеристики. Во македонскиот и во турскиот јазик постои помошен глагол (македонски: сум, турски i-) со слични функции и во двата јазика. Во македонскиот јазик постојат сегашно, минато определено, минато неопределено, идно време и можен начин од помошниот глагол сум. Во турскиот јазик има сегашно, минато определено, минато неопределено време и условна форма на глаголската наставка i-. Во овој труд ќе бидат испитани помошниот глагол сум и глаголската наставка i- и нивната примена со именките и именските видови зборови во македонскиот и во турскиот јазик.