(untitled) (Filološke pripombe, 2022)
Целта на трудот е да се анализира романот Соловјов и Ларионов на современиот руски писател Евгениј Водолазкин низ призма на интердискурзивните релации меѓу романот и историјата /историографијата.Тргнувајќи од теориите на постмодернистичкиот историски роман (Елизабет Веселинг, Брајан Мекхејл, Линда Хачион), интерпретацијата е фокусирана врз еден од доминантните аспекти во овој книжевен жанр – иманентната провокација на односот фикција – историја, кој се реализира на неколку рамништа: преку афирмација на нивните заеднички наративни аспекти; преку илустрирање на епистемолошките проблематизации на историското знаење и вистината и преку демонстрирање на посредуваната достапност на минатото преку неговите текстуални траги.