(untitled) (Филолошке студије, 2019)
Rad se bavi tekstom 77 samoubica Branka Ve Poljanskog (1923) kao konstruktom koji sintetizira žanrove romana, poezije, manifesta i reklamnih oglasa i na taj način ostvaruje avangardni koncept montiranog umjetničkog djela. Analiziraju se mogućnosti uspostave kompozicije romana na iskustvu njemačkog ekspresionističkog filma, kao i objedinjavanje izražajnih potencijala diferenciranih umjetnosti: književnosti, grafike, filma i fotografije. U radu se uspostavlja dijaloški odnos s tezama Richarda Johnsona (Što su uopće kulturalni studiji?), s posebnim naglaskom na njegovu koncepciju jednog od dominantnih modela istraživanja u kulturalnim studijima – studija zasnovanih na tekstu, koji propituju mogućnosti transformativne kulturalne prakse.